Leasing

Leasing konsumencki łatwiej dostępny

Alternatywę wobec tradycyjnych kredytów ma stanowić możliwość zwierania w prosty sposób umowy leasingu przez osoby fizyczne. Zmiany ustaw podatkowych mające na celu ułatwienie korzystania z tej instytucji przewiduje obowiązująca od 1 lipca 2011 r. ustawa z dnia 25 marca 2011 r. o ograniczaniu barier administracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców (Dz. U. Nr 106 poz. 622).

Nowelizacja zawiera także regulacje, które dostosowują prawo podatkowe w zakresie podatku dochodowego do możliwość przekształcenia przedsiębiorcy - osoby fizycznej w spółkę kapitałową. Konsekwencją tego są również odpowiednie zmiany w Ordynacji podatkowej.

Leasing

Leasing ( od angielskiego słowa lease - dzierżawa; to take on lease - wziąć, brać w dzierżawę ) jest formą obrotu maszynami i urządzeniami polegającą na oddaniu ich na określony czas do dyspozycji klienta. Umowy leasingowe są obecnie coraz bardziej popularne. Na ich podstawie, jedna z jednostek tzw. finansujący ( leasingodawca ) oddaje drugiej tzw. korzystającej ( leasingobiorca ) do odpłatnego używania środek trwały.

Najbardziej znaną i używaną formą umowy leasingowej jest tzw. leasing operacyjny, na podstawie którego finansujący przez cały okres trwania umowy pozostaje właścicielem "wydzierżawionego" środka trwałego. Klient - leasingobiorca może korzystać z tych przedmiotów bez konieczności ponoszenia znaczących nakładów własnych, które mogą zostać wykorzystane na inne cele. Płaci za to z wpływów uzyskanych dzięki eksploatacji tych urządzeń.

Wykorzystując leasing, jako źródło finansowania planowanych inwestycji korzystający może "wydzierżawić" praktycznie wszystkie przedmioty będące środkami trwałymi ( czynniki określające możliwości produkcyjne przedsiębiorstwa ) zarówno nowe, jak i używane. Leasingowi podlegają środki trwałe produkcyjne - maszyny, urządzenia, budynki, narzędzia itp. oraz nieprodukcyjne - obiekty mieszkalne i bytowe, socjalno-kulturalne itp..Ponadto, raty płacone przez leasingobiorcę mogą być wliczone w koszty uzyskania przychodu, a przedmiot leasingu nie podlega u niego amortyzacji.

Korzyści wynikające z leasingu:

• możliwość finansowania inwestycji bez dużego nakładu środków własnych;
• zwiększenie płynności finansowej ( zakup urządzeń finansuje firma leasingowa );
• możliwość rozszerzenia działalności produkcyjnej i otwarcie się na potrzeby rynku;
• możliwość zaplanowania wydatków w dłuższym okresie czasu ( opłaty są stałe w całym okresie trwania umowy );
• możliwość elastycznego dostosowania wysokości opłat leasingowych do możliwości finansowych korzystającego i przyszłych dochodów;
• wygodny sposób pozyskiwania środków na zaplanowany cel, czyli minimum formalności, uproszczone procedury zawarcia umowy oraz wiele innych opcji dodatkowych, w tym m.in. ubezpieczenie itp.;
• możliwość wliczania w całości opłat leasingowych w koszty uzyskania przychodu;
• nie maleje zdolność kredytowa, leasingobiorca ma możliwość pozyskania środków na inne inwestycje np. z kredytu bankowego;
• możliwość zabezpieczenia się korzystającego przed technologicznym starzeniem się urządzeń przez przeniesienie na firmę leasingową ryzyka własności urządzeń nieodpornych na zmiany technologiczne.

Podstawowe składniki mające wpływ na cenę usługi leasingowej:

- opłata wstępna ( czynsz inicjalny ) wnoszona  w momencie zawierania umowy, będąca częścią wartości leasingowej przedmiotu;

- prowizja, czyli opłata manipulacyjna, która ma pokryć koszty obsługi transakcji w ustalonej wielkości procentowej w stosunku do wartości leasingowanej rzeczy;

- rata leasingowa ( czynsz leasingowy ), czyli należność za użytkowanie środka trwałego;

- opłata końcowa ( opcja wykupu ), czyli cena sprzedaży przedmiotu leasingu po zakończeniu umowy. Na ogół, wykup stanowi zobowiązanie dla obu stron umowy. Jednak, w niektórych przypadkach leasingu operacyjnego istnieje możliwość nie realizowania opcji wykupu przez korzystającego i dokonanie zwrotu przedmiotu leasingu po okresie umowy;

- depozyt gwarancyjny, to na ogół miesięczne płatności nie podlegające fakturowaniu, przeznaczone na pokrycie ewentualnych zobowiązań korzystającego wynikających z umowy. Depozyt, albo jest zwracany klientowi po zakończonej umowie, albo zaliczany na poczet płatności ostatnich rat lub wysokiego wykupu. Wszystkie opłaty wyliczane są od wartości netto środka trwałego ( bez VAT ) i podawane w procentach.

*poprzednia wersja zawartości strony (<grudzień 2010)

Jest to umowa cywilnoprawna między leasingodawcą, a leasingobiorcą i określa prawo do korzystania z jakiegoś określonego w umowie dobra materialnego, w zamian za spłacanie rat. Leasing w Polskiem systemie ustawodawczym reguluje Kodeks cywilny. Jednak każda umowa leasingowa jest rozszerzona niż definicja w kodeksie cywilnym, która opisana jest w ten sposób.
„Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie, i oddać tę rzecz korzystającemu do używania, albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu, w uzgodnionych ratach, wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie, lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.”

Rodzaje

Leasing dzielimy na leasing bezpośredni i pośredni. leasing pośredni określa nam umowę którą producent zawarł bezpośrednio z użytkownikiem, czyli leasingobiorcą. Natomiast pośredni to taki, gdzie w transakcjach miedzy producentem, a użytkownikiem występuje wyspecjalizowana firma leasingowa. Leasingobiorca musi tu płacić za użytkowanie dobra materialnego w określonych terminach raty, które składają się z dwóch części składnik kapitałowy i składnik odsetkowy. Ten pierwszy jest wartością używanego obiektu, natomiast drugi jest wynagrodzeniem dla leasingodawcy.

Jest jeszcze forma leasingu operacyjnego, który polega na czasowym przekazaniu w użytkowanie dobra materialnego. Okres ten jest krótszy, a praktyce umowy leasingu operacyjnego zawierają klauzule, że korzystający na zakończenie umowy musi wykupić eksploatowany sprzęt za określona z góry wartość, która jest powiększona o podatek od towarów i usług. Leasingobiorca może mieć również zagwarantowane po wygaśnięciu umowy, prawo do sprzedaży na jego rzecz przedmiotu leasingu. Biorąc pod uwagę kredyty bankowe i inne koszty pozyskania kapitału to leasing przy wyliczeniach końcowych jest dużo niższy, a płatności leasingowe są dostosowane do możliwości i założeń budżetowych leasingobiorcy. Dużym plusem tej formy jest również atrakcyjne preferencje podatkowe, gdzie pozwalają korzystającemu zaliczać raty leasingowe w koszty uzyskania przychodu.

Podmiotami leasingu są leasingodawca, czyli finansujący właściciel przedmiotu, tóry użycza dobra w użytkowanie odpłatnie na rzecz korzystania z niego drugiej osoby na określony czas i określone warunki w umowie. Najczęściej jest to wyspecjalizowana firma, która zajmuje się świadczeniem takich usług. Zdarza się również, że jest to wytwórca, dla którego jest to dodatkowa forma zarobkowania.

Natomiast leasingobiorcą określa się osobę, która korzysta z dobra materialnego na warunkach określonych w umowie leasingowej. W większości jest to przedsiębiorca. Osoba fizyczna rzadko decyduje się na tego typu nabycie dobra gdyż są niekorzystne przepisy podatkowe.

Podmiotem leasingu może stać się każda rzecz, która służy działalności gospodarczej i ma charakter środka trwałego. Z reguły są to dobra materialne przekraczające wartość 35 tyś. oraz podlegające amortyzacji. Wyróżnia się 3 grupy: obiekty konsumpcyjne, obiekty inwestycyjne oraz nieruchomości i prawa majątkowe. Przepisy regulujące SA zawarte w Art. 709 Kodeksu cywilnego i Art. 17a Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.